آرشیو دسته: دسته‌بندی نشده

02ژانویه/19

اصول و ضوابط طراحی نمای ساختمان ها

زمانی که زیبایی ظاهری و آرامش و صرفه جویی در انرژی برای ساختمان ها مدنظر قرار گرفت، ایجاد نما ها با مصالح و شیوه های مختلف در دستور کار مالکان و سازندگان ساختمان ها قرار گرفت. البته در این مورد، ایرانیان دارای سابقه طولانی هستند. در طول تاریخ از گچ بری و آهک بری برای نماسازی استفاده می کردند. نتیجه به دست آمده از هنرمندان و معماران و سازندگان ایرانی را می توانیم در بناهای تاریخی مثل مسجد جامع بسیاری از شهرها از جمله شیراز، تبریز، اصفهان و بسیاری از عمارت ها، مقبره ها و بسیاری دیگر از بناهای قدیمی و تاریخی در جاهای مختلف کشور ببینیم ….

ضوابط و مقررات در طراحی نمای ساختمان
قبل ازشروع طراحی نما ضروری است نسبت به انتخاب یکی ازدو سبک کلاسیک (استفاده ازسرستون,کتیبه,قوس وسراحی،تناسب و تقارن در فرم) یا مدرن (استفاده ازخطوط و سطوح صاف ،مصالح جدید و پیش ساخته، انعطاف پذیری در فرم بدون پیچیدگی و…. ) (طبق تعاریف ارائه شده درصفحات قبل ) اقدام شود.
توجه:استفاده ازنمای کلاسیک در پلاک ثبتی هایی که سقف آنها شیبدار می باشد ممنوع است.( به عنوان مثال درشهرک آزاد شهر –کوهک غرب و شرق و شهرک دانشگاه صنعتی شریف ممنوع است )ودربقیه موارد در هماهنگی باساختمانهای مجاوربه دوصورت فوق امکان پذیراست.

خط آسمان
– در طراحی خط آسمان به صورت برجسته (پیشانی ) با خطوط صاف ومنظم وشکستهای منطقی به همراه استفاده از عناصری مانند پروفیل در قرنیز بالای بام(طیف رنگی روشن –تیره) ,چوب درشکستهاالزامی است واستفاده ازالحاقات تزیینی ونمایشی مانند گچ بری , مجسمه ,لوزی و…در کل بدنه نما ممنوع می باشد.
– مصالح سقف شیبدار صرفاً از جنس سفال طبرستان یا روف تایل به رنگ آجری یا سفالی باشد

جنس و رنگ مصالح:
طراحی بدنه اصلی نما به دو صورت امکان پذیر است:
?-در صورت استفاده از یک نوع مصالح در بدنه موارد زیرالزامی می باشد:
-استفاده از مصالح روشن (تراورتن سفید وکرم یا سیمان شسته روشن) به همراه چفت و استفاده از مصالح تیره ممنوع می باشد.
-استفاده ازسنگ ازاره تراورتن قهوه ای یا خاکستری
-استفاده از پروفیل قهوه ای یا به طرح چوب.
-استفاده ازپروفیل قهوه ای یا به رنگ چوب درقرنیز بام(تخت و شیبدار)
?-درصورت استفاده از ترکیب چند نوع مصالح رعایت مواردزیرالزامی می باشد:
-جهت جلوگیری از یکنواختی وایجاد تنوع مطلوب بصری درنما توصیه می شود نما به صورت حجمی (ایجاد برجستگی وفرورفتگی ) باترکیب مصالح به مشخصات زیر طراحی شود:
-تراورتن صیقلی کرم یاسفید باچفت (با بندکشی خاکستری )+سنگ قیچی (گردویی,لیمویی,شکلاتی ,بژ,سیلوردودی,قرمز) یاسنگ بادبر,تراورتن تیشه ای رزین نشده (بافت دار)+چوب فرآوری شده قابل استفاده درنما(MDF) یاآجرنمای نسوزطرح انگلیسی به رنگ(قرمز,قهوهای و….) با بند کشی به رنگ روشن+سنگ ازاره (تراورتن قهوه ای یاتراورتن سیلورخاکستری)

ورودی :
-جنس مصالح مصرفی در ورودی (دیوار حیاط و ورودی مشرف به گذر )باید در هماهنگی با مصالح استفاده شده در بدنه نما باشد
– طراحی ورودی اصلی ساختمان باتمهیداتی چون ایجاد پیش فضای ورودی (عقب نشینی )حداقل ۴۰سانتی متر وحداکثر۱٫۵۰سانتی متر واستفاده ازباغچه وفلاورباکس در هماهنگی با کل نما الزامی است.
– رعایت تناسب ارتفاع به عرض ورودی و سردر ورودی ارتفاع بین ۲۰-۳۰ رعایت شود.

خط نشست زمین
استفاده از سنگ ازاره به رنگ تیره و به ارتفاع حداقل ۴۰ سانتی مترومصالح مصرفی سنگ تراورتن قهوه ای یا خاکستری سیلور متناسب با رنگ غالب بدنه الزامی است ( این اندازه می تواند به فاصله زمین تا همکف بنا امتداد داشته یاشد)

در و پنجره و بالکن :
– نوع و فرم و ابعاد پنجره ها با توجه به عملکرد فضا طراحی شود.حداقل ۱٫۲*۱٫۲ و حداکثر ۱٫۵*۱٫۸
-استفاده از پنجره های سرتاسری جهت باکس پله مجاز نمی باشد.لازم است ابعاد پنجره های باکس پله یک دوم پنجره های اصلی باشد
-استفاده از شیشه رفلکس در نما مجاز نمی باشد واستفاده از شیشه ساده دوجداره upvcالزامی است.
-استفاده صرفا ًنرده دربالکن ها (تراس ها) ممنوع می باشدودرصورت ترکیب با مصالح بنایی بلامانع می باشد.
-رعایت مدولاسیون در طراحی پنجره ها به منظور ایجاد تنوع و عدم یکنواختی نما توصیه می شود.

نما در معماری

در سال های اخیر، پس از مطرح شدن دوباره اهمیت فضاهای عمومی و ارزش زندگی شهری، نما اهمیت دوباره ای پیدا کرد. نما درعمل، درون ساختمان را از بیرون جدا میکند. نما باعث می شود ما بفهمیم که طراح و معمار و سازنده هر ساختمان دارای چه عقیده، فرهنگ و ذوقی است. در واقع حالتی است که فرد مالک یا طراح از خود در برابر بیرون دارد. نماهای ساختمان جنبه خصوصی ندارند. نامهایی که به سمت کوچه و بافت شهر دارد جنبه عمومی دارند. بنابراین نمای ساختمان از یک طرف دارای جنبه اجتماعی و از طرف دیگر نمود شخصیت ساکنان است. نما در واقع یک سطح صاف و تخت نیست بلکه سطح انتقالی بین فضای داخلی و خارجی است که با برجستگی های تراس و چیزهای دیگر با فضای داخل ارتباط پیدا می کند.

نمای هر ساختمان در شکل دهی به مجموعه شهری که در آن واقع شده است خیلی مؤثر است. اگر به نمای یک ساختمان بدون در نظر گرفتن نمای دیگر ساختمان های شهر توجه کنیم می بینیم که یکنواختی نمای شهر در مجموع از بین می رود.

نمای هر ساختمان تأثیر مستقیم بر شهری دارد که در آن قرار گرفته و تأثیر آن را در بدنه خیابان ها یا میدان های آن شهر می بینیم. تفاوت بین شهری بودن یا فردی بودن نما در صورتی از بین می رود که ساختمان جزئی از شهر در نظر گرفته شود و ارتباط آن با محیط اطراف خودش چند جانبه باشد.

۴ دلیل استفاده از نما:

  • ۱- زیبا و دلپذیر کردن قیافه ظاهری و بیرونی ساختمان ها و دورنمایی که مناسب و قابل قبول برای شهر یا محلی که ساختمان در آن بنا شده، باشد.
  • ۲- جلوگیری از هدر رفتن انرژی در تمام فصل ها ، چون نقش یک عایق حرارتی را اجرا می کند.
  • ۳- جلوگیری از آلودگی های صوتی. نمای ساختمان باعث جلوگیری از ورود صداهای آزاردهنده محیط بیرون، به فضای داخلی ساختمان های اداری، مسکونی و … می گردد.
  • ۴- و در نهایت باعث می شود که ساختمان ها مقاومت بیشتری در مقابل شرایط نامساعد جوی پیدا کنند مثل زلزله ها، باد و باران و رطوبت های خورنده، یخبندان و مانند آن. در کل باعث افزایش طول عمر ساختمان می شود.

همانطورکه می دانید، از مصالح مختلف مثل آجر، سنگ، بتن، شیشه و … برای ساخت نمای ساختمان استفاده می شود برای مثال می توانیم نماسازی به روش سنتی (اندودکاری) را بگوییم. در این روش برحسب شرایط جوی منطقه، جنس مصالح از نظر جذب آب و رطوبت و میزان مقاومت و چسبندگی و چیزهای دیگر، از ملات های سیمانی گچی، گلی، آهکی و یا ترکیبی از آنها استفاده می شد . به عنون مثال: از نظر مقاومت ملات های سیمانی دارای بیشترین مقاومت و ملات های گلی و گچی به ترتیب دارای کمترین مقاومت هستند.

 

نمای ساختمان به سه دسته تقسیم می شود:

۱- نمای سنتی

۲- نماسازی با استفاده از روکش های خارجی

۳- نمای شیشه ای

بکار گرفتن روکش های خارجی مثل استفاده از رنگ های لعابی و انواع رنگ ها و یا استفاده از انواع روکش های ساخته شده از مواد رزینی مثل رزین های اکریلیک،
پلی استر و غیره . . . یا نماهای مصنوعی مثل انواع کامپوزیت و سنگ های مصنوعی.

استفاده از شیشه دارای قدمتی حدود ۶۵۰۰ سال است . بر اساس شواهد تاریخی، در قرن ششم میلادی برای اولین بار در کلیسایی در قسطنطنیه از شیشه به عنوان یک مصالح ساختمانی استفاده شده و قصر کریستال لندن اولین ساختمان شیشه ای بود که در سا ل۱۸۵۱ ساخته شده. پس با این نگاه متوجه می شویم که کار نو و جدیدی نیست. شاید در اوایل زیاد از شیشه استقبال نشده باشد ولی بعدها با پیشرفت هایی که در تولید شیشه شد هر روز به میزان استفاده از انواع مختلف آن به عنوان یک مصالح ساختمانی زیبا، عایق و در عین حال با صرفه اقتصادی، اضافه می شود. شیشه ها را به انواع شیشه های نشکن، دو یا چند جداره، عایق حرارت و صدا، رفلکس و غیره می شود تقسیم کرد. و از خاصیت های مهم آن فراهم شدن امکان دید وسیع و روشنایی کافی برای ساکنان می توان نام برد.

اصول ساختن نما

ورودی ها یکی از عناصر اصلی یک نماست. ورودی ها جائی هستند که افراد از محل خصوصیشان وارد محل عمومی می شوند. اما به دلیل اهمیت اقتصادی که برای سازندگان دارد، اغلب ورودی ها به فضاهای کم اهمیت تبدیل شده. در بعضی از
ورودی ها، ورودی افراد با ورودی اتومبیل ها یکی است و را ه باریکی برای تردد افراد پیاده دارد و در برخی از ورودی ها آنقدر از تجملات استفاده شده که عملکرد ساختمان را دگرگون می کند. طبقه همکف به دلیل اینکه کاملا در معرض دید است از اهمیت زیادی برخوردار است. تراس ها چشم اندازهای جدیدی نسبت به فضاهای بیرون برای ساختمان ایجاد می کند. لبه بام حد و مرز ساختمان و آسمان است و از نظر چشمی، بام انتهای نماست. بنابراین لبه بام نمی تواند بی تفاوت با دیگر قسمت ها در آسمان رها شود.

نورپردازی در نمای ساختمان

‌ نمای بیرونی ساختمان ها بخصوص نمای ساختما های اداری از لحاظ نورپردازی خیلی مهم است. چراغ ها باید در رابطه با فرم معماری نما طراحی شوند. چنانچه نمای ساختمان در خیابان ها و معابر عمومی قرار گیرد، بخش پایینی نما می تواند نورپردازی قوی تری در مقایسه با قسمت های بالایی نما داشته باشد. البته این امر بیشتر در مورد ساختمان های مرتفع صدق می کند.

به طور کلی نما در تمامی ساختمان ها یکی از نکته های اصلی معماری و دکور محسوب می شود. چرا که هر کس که بخواهد وارد ساختمان شود اولین چیزی که به نظرش بیاید نمای ساختمان است اگر نما زیبا باشد برای او دلچسب و گواراست و اگر زیبا نباشد حتی دلش نمی خواهد وارد آن ساختمان شود. نما در خرید و فروش آپارتمان و ساختمان خیلی تأثیر دارد چه بسا که خیلی از سازندگان بیشتر از اینکه در داخل ساختمان از مصالح خوب استفاده کنند، در نما از مصالح خوب استفاده می کنند و نظر مشتری ها را جلب می کنند.
نمای هر ساختمان در شکل دهی به مجموعه شهری که در آن حضور دارد، موثر است. اگر به نمای یک ساختمان بدون در نظر گرفتن نمای دیگر ساختمان های شهر توجه شود، همگونی نمای شهری در مجموع از بین می رود.
به نقل از پایگاه اطلاع رسانی شهرسازی و معماری، بررسی آماری نشان دهنده این موضوع است که در هر سال ۵۰ میلیون نفر به جمعیت شهر نشین کشورهای در حال توسعه اضافه می شود. در ایران نیز شهر نشینی طی دهه های گذشته با شتاب فزاینده ای گسترش یافته و همچنان این روند ادامه دارد.
رشد سریع جمعیت و گرایش مردم به شهر نشینی، تقاضای فزاینده ای را برای تهیه مسکن به دنبال داشته که این موضوع در پی خود مشکلات عدیده ای در زمینه توسعه شهری بوجود آورده است. ناتوانی در پاسخگویی مطلوب و مناسب به این مساله، وضعیت نا مطلوبی را به صورت بی مسکنی، بد مسکنی و تنگ مسکنی برای بسیاری از اقشار جامعه به همراه آورده است.

مسکن به عنوان یکی از نیازهای نخستین بشر، ابتدایی ترین سوالی بوده که انسان سعی در یافتن پاسخی مناسب و معقول برای آن بوده است، اما همیشه در برنامه ریزی های ملی به مسکن نه به عنوان محلی برای آسایش ساکنان در ابعاد عینی و ذهنی، بلکه به عنوان یک مشکل اقتصادی و فقط از این بعد بر خورد شده است.

سازندگان و تولیدکنندگان مسکن آزاد به دلیل اینکه به دنبال فروش سریع و بازگشت سرمایه خود هستند، سعی در هر چه بیشتر مطرح کردن خود در محله مسکونی و نمایشی متمایز از بنای خود دارند و به همین دلیل یکی از دلایل عمده ناهماهنگی نمای ساختمان ها در سطح شهر هستند.

در رابطه با مسکن تعاونی شرایط بدتری وجود دارد. به دلیل وضعیت مالی ضعیف سازندگان و اینکه ساکنان و مالکان به دنبال فروش ساختمان نیستند، بدون انجام عملیات پایانی نظیر نماسازی مورد استفاده قرار می گیرند و یا با کمترین هزینه و بدون طراحی نما، حجم و کالبد ساختمان رها می شود. البته در سال های اخیر در شهر تهران هیچ ساختمانی بدون نماسازی نبوده است، لیکن این مساله در شهرستان ها همچنان انجام می شود.

چگونه به موضوع نما در معماری بیندیشیم؟

نما در لغت نامه دهخدا به معنای صورت ظاهری هر چیزی، آنچه که در معرض دید و برابر

چشم است، آنچه از بیرون سوی دیده می شود، منظره خارجی بنا و عمارت، قسمت خارجی ساختمان و نماسازی، فن روسازی ساختمان و ساختن نمای عمارت است.

در سال های اخیر پس از مطرح شدن دوباره اهمیت فضاهای عمومی و ارزش زندگی شهری، نما اهمیت دوباره ای یافته است. نما در عمل درون ساختمان را از بیرون و فضای خصوصی را از فضای عمومی جدا می کند. نما حاکی از موقعیت فرهنگی سازندگان ساختمان است و نشانگر میزان نظم طرح ساختمان، امکانات و ذوق تزیین و خانه آرایی طراح و مالک است. یک نما به مثابه معرفی وضعیت ساکنان ساختمان در بین عموم است. نما در واقع صورت ساختمان و بهترین بیان حالتی است که فرد طراح یا مالک از خود در برابر بیرون دارد. نماهای داخل ساختمان بیشتر جنبه خصوصی دارند، لیکن نماهایی که به سمت کوچه و بافت شهر باز می شوند، جنبه عمومی تر دارند.

بنابراین وجوه پشت و جلوی ساختمان از یک طرف دارای نمود اجتماعی و از طرف دیگر نمود مشخص ساکنان خود است بنابراین نمای هر ساختمان باید هم با فضای عمومی همبستگی داشته باشد و هم بتواند حجم داخلی ساختمان را بیان نماید.

نمای هر ساختمان موثر در مجموعه شهری است که در آن حضور دارد و این تاثیر را در بدنه خیابان ها یا میدان ها که در آن قرار گرفته است می گذارد. اگر به نمای ساختمان واحدی، بدون در نظر گرفتن نمای دیگر ساختمانها فکر شود، همگونی نمای شهری در کلیت از بین می رود.

تناقض بین جنبه شهری و بیان فردی نما در صورتی می تواند از بین رود که ساختمان جزیی از شهر در نظر گرفته شود و ارتباطات آن با محیط اطراف چند جانبه باشد. نمای رو به کوچه و خیابان باید تابع عوامل همبستگی بین نماهای اطراف باشد. اما در عین حال بر اساس ترکیبی از اجزا مختلف بر حسب عملکرد، ابعاد و مصالحشان شخصیت خاص خود را دارد.

نما در واقع یک سطح صاف و تخت نیست بلکه آن سطح انتقالی بین فضای داخل و خارج است که با عقب نشستگی و پیش آمدگی، تراس و غیره با فضای داخل مسکن ارتباط پیدا می کند.

برای اینکه نمای ساختمان حریم خصوصی ساکنان خود را حفظ کند باید نسبت به خیابان بسته تر و محفوظتر باشد.

نمای ساختمان باید به دنبال خلق یک کلیت هماهنگ به وسیله تناسب خوب پنجره ها، بازشوهای در، سایبان و محدوده سقف ها، سازه عمودی و افقی، مصالح، رنگ، عناصر تزیینی و… باشد. پنجره ها همواره با دیگر عناصر دیوار، سطوح باز و بسته، تیره وروشن، صاف و ناهموار را بوجود می آورند. به علت تکرار دوره ای پنجره ها، در ساختمان های چند طبقه، نظم کاملی به چشم می خورد. اما گاه به علت افزایش نور در طبقات بالاتر کاهش داده می شود و این نظم آهنگ خود را از دست می دهد.

جداسازی عناصر افقی و عمودی تاثیر کلی در نما دارد. تناسبات عناصر ساختمان لازم است با کل ابعاد ساختمان مطابقت داشته باشد. برای مثال در ساختمان های کوتاه عریض، ابعاد عرضی غالب خواهد بود. در ساختمان های بلند عناصر باریک برتری خود رانشان می دهند. در و پنجره و نعل درگاه ها تاثیر خاصی در نما می گذارند. ناودان ها، سایه بانها، پیش آمدگی های سقف و بالکن ها ایجاد سایه های خاصی بر روی نما می کنند.

تفاوت سطح ها باید در نما مشخص باشد. برای مثال بین طبقه همکف، سایر طبقات و طبقه انتهایی باید یک تفاوت اساسی وجود داشته باشد. ترکیب کلی نما در واقع نظم در این تفاوت ها است.

عناصر اصلی نما مثل پنجره، در، سطوح و محدوده پایانی سقف و غیره در شکل، رنگ، و مصالحشان با یکدیگر اختلاف دارند. این عناصر معناهای متفاوتی دارند. مثلا نمی توان بالا و پایین پنجره و در را با هم هم ردیف کرد. اگر ارتفاع این بازشوها یکسان نباشد می توان از ضرایب مشترک و یا رنگهای یکسان استفاده نمود. نسبت های هندسی نقش تعیین کننده ای در هماهنگ سازی ظاهر نما دارند. می توان پنجره ها را در گروه های کوچکتر ترکیب شده که شکل مشخصی را ایجاد می کنند دسته بندی کرد. نماها می توانند از نظر مصالح نیز با یکدیگر متفاوت باشند.

مصالح نما در رنگ، شکل، زبری و خشنی نما تاثیر می گذارد. مصالح بومی نشان می دهد که نما مربوط به چه منطقه ای است.

ترکیب پنجره ها، ایوان ها، درها و به طور کلی بازشوها، همچنین بافت و جنس نما و کمپوزسیون آن در هر عصر متفاوت است و در عین حال در یک تداوم شهری تغییر می کند. طراح می تواند نما را به عالیترین حد ترکیب معماری برساند و یا آنرا تا حد یک سطح بدون طراحی و فکر رها کند.

در اعصار مختلف بازشوها به شکل مشابهی در سطح نما قرار می گیرند و تنوع در قرار گیری آنها تابع عوامل داخلی چون بزرگی ساختمان، عریض بودن آن و یا عوامل اقلیمی چون جهت قرارگیری و محل قرارگیری است. در پهنای دیوار نما تعبیه پنجره دو جداره، آفتاب شکن، سایبان و … نقش تنظیم کننده شرایط آب و هوایی فضاهای داخلی را خواهد داشت.

در دیوارهای باریک معاصر این عمل با جلو و عقب آمدن ساختمان انجام می شود. یکی از عوامل ضروری درهویت نما تعیین محدوده نما است. نمایی می تواند در طرح خود موفق باشد که به این سوال ها پاسخ گوید. محدوده عمودی جانبی ساختمان کجاست؟ خط پایانی افقی ساختمانی چگونه است و مرز ساختمان در آسمان به چه شکل است؟ انتهای ساختمان چگونه به پایان می رسد؟ گوشه های ساختمان چه وضعی دارد؟ اگر ساختمان همسایه ای دارد ارتباط نمای ساختمان فعلی با نمای همسایه چگونه به پایان می رسد؟ گوشه های ساختمان چه وضعی دارد؟ اگر ساختمان همسایه دارد ارتباط نمای همسایه چگونه است و اگر در فضا قطع می شود این ارتباط چگونه است.

محدوده های افقی ساختمان عبارتند از نقطه اتصال به آسمان ( محدوده پایانی ساختمان) نقطه اتصال به زمین (محل نشستن ساختمان بر زمین) و پوشش ساختمان مثل بام و شیروانی. محدوده پایانی ساختمان باید معنای اتمام ساختمان را با خود داشته باشد و طبقه همکف ساختمان را با خود داشته باشد و طبقه همکف ساختمان باید مفهوم نشستن ساختمان بر زمین را برساند. طبقه همکف باید در محدوده قد افراد کشش لازم را بر عابر پیاده و بیننده ایجاد کند.

کنج یا گوشه نما در واقع محل برخورد دو نمای عمود بر هم است. کنج می تواند حالت عمود ۹۰ درجه، نیم دایره یا سه وجهی را داشته باشد و هر کدام می تواند تاثیرات متفاوتی را در نما بگذارد. در یک میدان یا چهارراه هماهنگی کنجهای ساختمان هایی که در چهار طرف آن قرار گرفته است می تواند در نمای شهری تاثیر زیبایی داشته باشد.

نمای ساختمان خالق نمای شهری است

نمای شهری از مجموعه نماهای مشرف به فضای عمومی به دست می آید. این نماها از جهتی همگن و از جهتی ناهمگن هستند. می توانند همگن باشند چون با استفاده از زبانی مشترک روی بدنه اجزا شهر اجرا می شوند و اما از آنجا که هر کدام از این فضاها به کمک این زبان، مقاصد و نیازهای خود را بیان می کند، ناهمگن هستند. در شهرهای ما زبان مشترکی بین نماها وجود ندارد. نه فرهنگ مشترکی برای بیان دارند، نه مصالح یکسانی به کار گرفته اند و نه سبک مشخصی را دنبال می کنند.

در واقع هر یک از نماها در شهر نشانه وضعیت اقتصادی و اجتماعی سازنده و نحوه تفکر و نگرش او به مسایل مختلف است.

نمای شهری در واقع ترکیبی از اجزا متفاوت است که بر اساس اتفاقاتی که در خیابان ها ومعابر می افتد شکل می گیرد.

این اجزا در صورت رعایت مسایلی که پیش از این نیز به آن پرداخته شد می توانند با یکدیگر نقاط اشتراک جالبی داشته باشند که نمی توان وجود آنها را نفی کرد.

عناصر پراهمیت درنما

ورودی یکی از عناصر حایز اهمیت نما در ساختمان است که محل و اهمیت طراحی آن به شکل مستقیم نمایانگر نقش و عملکرد ساختمان است. در ورودی نشانه گذر از فضای عمومی خارجی به فضای خصوصی داخلی و یکی از مهم ترین عناصری است که می توان به عنوان نشانه ساختمان از آن نام برد.

لیکن به دلیل اهمیت اقتصادی که سطوح ساخته شده داخلی برای سازندگان دارند، اغلب ورودی ها به فضاهای کم اهمیتی تنزل یافته اند. سرمایه گذاران ساختمانی هم فقط به رعایت ضوابط ضروری طراحی ساختمان بسنده می کنند.

بیشترین مشکل زمانی است که ورودی وسایل نقلیه به حیاط پارکینگ با ورودی خود ساختمان یکی شود. در این حالت فرد وارد شونده به ساختمان فقط یک راه باریک کنار دیوار برایش باقی می ماند. گاه نیز ورودی یک ساختمان مسکونی بیش از حد پرتجمل است، به نحوی که عملکرد ساختمان را دگرگون می سازد. زمانی هم ورودی به یک بنای بزرگ تنها با روزنه ای امکان پذیر می شود. تناسب ورودی و حجم ساختمان می تواند نقش مهمی در توجیه عملکرد و شکل ساختمان داشته باشد.

از آنجا که طبقه همکف ساختمان قسمت اتصال به زمین یا کف پیاده رو است، به صورت قابل توجهی در معرض دید قرار می گیرد. طبقه همکف اهمیت ویژه ای در زندگی شهری دارد، به این علت که عابران پیاده این قسمت را به طور مستقیم می بینند. از این رو نمای این قسمت پر اهمیت است و مصالح مورد استفاده در این قسمت باید نسبت به بقیه ساختمان با دوامتر و مستحکم تر باشد تا عابر در نگاه به نمای ساختمان احساس ثبات کند. ساختمان هایی که طبقه همکف آنها عملکرد تجاری دارد، به دلیل تغییر دکوراسیون واحدهای تجاری دایما دستخوش دگرگونی می شوند. همین موضوع موجب می شود که ساختمان مذکور شخصیت ثابت خود را از دست داده و دارای نمای شناخته شده ثابتی نباشد.

تراس ها چشم اندازهای جدیدی نسبت به فضاهای بیرون برای ساختمان فراهم می آورند. بالکن ها نباید حالت موقت و ناپایداری که در بیننده تصور به راحتی جدا شدن از بدنه ساختمان القا شود را داشته باشند.

لبه بام حد و مرز ساختمان و آسمان است و از نظر بصری بام انتهای نماست. بام پوسته ای است که بر سر ساختمان قرار دارد. بنابراین لبه بام نمی تواند بدون تفاوت با دیگر قسمت ها در آسمان رها شود.

صورت ظاهر ساختمان و آنچه که در برابر دید عموم قرار دارد، در واقع پر اهمیت ترین قسمت ساختمان در برابر عابران و سایر افراد غیر استفاده کننده از ساختمان است. همان طور که عنوان شد نمای ساختمان ها، نمای شهری را ایجاد می کند، اما به دلیل ضعف قوانین موظف کننده طراح و سازنده در این ارتباط، نمای ساختمان در کمترین اهمیت قرار گرفته است.

در بسیاری از شهر های بزرگ جهان، ضوابط و مقررات ویژه ای در ارتباط با سیما و کالبد شهر وجود دارد و گروهی از برجسته ترین افراد با تخصص های مرتبط هنر زیبا سازی و زیبایی شناسی به کنترل طرح های بزرگ و کوچک معماری و شهری از نقطه نظر هماهنگی نمای بیرونی ساختمان ها و محیط شهری یعنی از جنبه های رنگ، حجم، مصالح مناسب، فضای پر و خالی نما، رعایت اصول هماهنگی و تناسبات و… می پردازند.

آنچه برای علاقه مندان به این موضوع نگران کننده است، پاسخگویی با شتاب به نیازی کاملا محسوس است. در این ساخت و ساز پر شتاب نیاز به بررسی طرح های ارایه شده توسط جمعی از صاحب نظران و مسوولان در مراکز تایید پروانه های ساختمانی ضروری به نظر می رسد. بررسی میدانی طرح ساختمانها با بناهای اطراف از لحاظ کیفیت طرح معماری، نمای ساختمان، تناسب حجم آن با ساختمان های اطراف، زیبایی طرح و مصا لح مورد استفاده و… نیز گامی موثر در بالا بردن کیفیت نماهای شهری است. با در نظر گرفتن موارد ذکر شده و القا آن توسط شهرداری هر شهر، می توان شاهد ارتقا کیفیت شهرها و زیباسازی نمای شهرها بود

02ژانویه/19

مراحل نصب ورق آلومینیوم کامپوزیت

میز کارگاه :  برای کارگاه باید از یک میز برای مونتاژ استفاده کرد که سایز روی میز باید هم اندازه با ورق مصرفی باشد اندازه ورق ۱۲۵*۳۲۰س که اندازه استاندارد می باشد اندازه روی میز ما مشخص شد حال ارتفاع میز هم باید استاندارد  باشد که به هر قدی مناسب باشد و باعث می شود که موقع کار به کمر کمتر فشار وارد شود و شخص دیرتر خسته شود ارتفاع میز را ۹۰س می گیریم برای این که روی ورقها در مونتاژ خطی نباشد و ضربه نخرد یک نئوپان رویه میز تعبیه می کونیم و پیچها را رویه نئوپان خزینه می کونیم تا روی سطح نئوپان برآمدگی  نباشد. باید توجه داشت که کارگاه باید همیشه دارای نور کافی باشد تا درصد خطا پایین آید و هم باعث کمتر خسته شدن کارگران شود .

روکش کامپوزیت : حال برای برش ورق های خود اول به فلش شیت ورقه نگاه می کونیم که هر ورق کامل کامپوزیت را یک شیت می نامیم که هر ورق کامپوزیت یک روکش پلاستیکی بر روی آن می باشد که اولا مانع از خط افتادن رنگ کامپوزیت می شود و هم نشانگر نام شرکت سازنده و جهت فلش ورق را نشان می دهد که این فلش نمایانگر جهت ریختن رنگ پی وی دی اف کامپوزیت می باشد که باید در موقع مونتاژ و نصب به آن دقت شود چون وقتی روکش ورقها برداشته می شود شبرنگ آنها به هم نمی خورد و باعث می شود رنگ باکس هایی که کنار هم قرار می گیرد روشن و تیره شود و باعث خسارت می شود .

متر زدن : برای انجام کار اول احتیاج به یک زیر سازی مناسب داریم تا باکس های خود را بر روی آن نصب کنیم برای برش اول اندازه برش را در می آوریم و بر روی زیر سازی پروفیل آهنی را که اکثرا به صورت عمودی می باشد را متر می زنیم به این صورت که متر را به داخله پروفیل بعدی می زنیم مثلا چپ به چپ یا راست به راست بیرون پروفیل متر را می گیریم که در این حالت متر زدن کاملا باکس وسط دو پروفیل قرار می گیرد پروفیل ۴*۴س می باشد که در این صورت باکس دقیقا در ۲*۲ پروفیل قرار می گیرد حال برای اینکه بین باکس ها فاصله باشد برای زدن نبشی و نصب باکس ها کنار هم باید فاصله باشد این فاصله را جنته می نامیم مثلا ۱س جنته می باشد که از اندازه کل ۱س کم می کنیم مثلا اندازه اصلی ما ۵۰س می باشد و برای این که باکس ها وسط دهنه قرار بگیرد اندازه جنته خود را کم می کنیم که اندازه ما می شود ۴۹س می شود.    باید برای متر زدن از متر هر دو سر میلیمتری استفاده کرد تا میزان خطا کم شود .

برش کامپوزیت : برای بریدن شیت های ورق باید از اره گرد بر استفاده کنیم که روش استفاده از این دستگاه به این صورت است: اول با متر لبه بیرون تیغ تا بیرون صفحه دستگاه را متر می زنیم که هست ۳٫۵س و این بار داخل تیغ تا بیرون صفحه دستگاه را متر میزنیم ۳٫۸س که ضخامت خود تیغ اره ۳م هم حساب می شود ، باید در نظر گرفت که نباید از ۵ شیت ورق روی هم برای برش بیشتر شود خطا می دهد چون اگر تیغ اره کمی زاویه آن بهم خورده باشد چند میلیمتر خطا می دهد . اندازه برش ما ۴۹س هست و این اندازه را روی شیت ورق با خودکار مشخص می کنیم و الان از شیت ورق پایین آن را می خواهیم پس برای اینکه در برش ما اشتباهی رخ ندهد این ۳م  ضخامت تیغ را برای برش حساب می کنیم و شابلون خود را که یک تکه پروفیل آهنی یا آلومینیومی می باشد از خطی که زدیم جلوتر می بندیم که حال اندازه ورق ما می شود ۵۲٫۸م و شابلون روی این اندازه با پیچ دستی به میز بسته میشود که باید پیچ دستی را بیرون شابلون طوری بست که موقع برش به دسته اره گیر نکند .

پیچ دستی : روش صحیح بستن پیچ دستی به این شکل است که اول فک پایین که به آن پیچ بسته شده است را روی شابلون می گذارم دوم فک بالا که دسته به آن وصل می باشد را زیر پروفیل میز می گزاریم بعد به صورت عمود فک بالا را که زیر میز موازی شابلون است را می کشیم و دسته پیچ را می چرخانیم تا هر دو فک به هم بسته شود و در مواقعی که نمی شود پیچ دستی را به میز بست به خود ورق می بندیم ، زمانی که می خواهیم برش طولی بزنیم باید از درپوش های سر دو فک پیچ دستی استفاده کرد چون با کمی لغزش دو فک از هم باز می شود ، زمانی که طول شابلون از ۱۵۰س بیشتر می شود چون دستگاه را به شابلون می چسبانیم و حرکت می دهیم شابلون از وسط تا ۱س خم می شود و برش یا شیار خط صافی ندارد و بل اجبار یک نفر باید روی میز به ایستد و پایش را روی شابلون بگزارد .

حال زمانی که ورق برش می خورد همان ۴۹س برش می خورد ولی زمانی که ما از شیت برش بالایی را میخواهیم  باید ۳م ضخامت تیغ اره را حساب نکرد و اندازه ورق برش که ۴۹س است حال ۳٫۵س از آن کم می کنیم و می شود ۴۵٫۵س و شابلون خود را روی این اندازه می بندیم ولی وقتی برش می خورد ۴۹س ورق برش می خرد .

 اورفرز :  برای اینکه بتوانیم لبه کامپوزیت را خم کنیم باید آن را گروو بزنیم تا خم شود و از دستگاه اورفرز استفاده می کنیم و این دستگاه را هم به شابلون می بندیم و حرکت می دهیم تا خط گروو صاف درآید و برای اینکه بتوانیم اندازه شابلون اورفرز را به دست بیاوریم از بیرون صفحه دستگاه تا نوک مته اورفرز متر  می زنیم مثلا هست ۸س حال برای اینکه  گروو ۲س بزنیم از لبه ورق شابلون را ۱۰س  بالاتر از لبه ورق می بندیم و وقتی اورفرز را روی شابلون حرکت می دهیم گروو ۲س ما دقیق در می آید .

برای اینکه شیار صاف و یک دست درآید باید از سمت چپ به راست گروو بزنیم و بدن را متمایل به چپ دستگاه قرار بدهیم و دستگاه جلوتر از بدن حرکت کند که باید دست راست هم زمان دو کار انجام دهد دستگاه را به سمت جلو و صفحه دستگاه را به سمت پایین خیلی نرم فشار دهد و نه گذارد که صفحه بلند شود از ورق و دست چپ صفحه دستگاه را به شابلون می چسباند و نه باید گذارد از شابلون فاصله بگیرد و دستگاه را به سمت جلو حرکت می دهد باید توجه داشت که تمام این کارها را طوری باید انجام داد که دستگاه خودش به جلو حرکت کند و خیلی نرم و راحت حرکت کند در غیر این صورت با مشکل روبرو می شویم هنگام گروو زدن باید بدن از اورفرز ۲۰س فاصله داشته باشد تا راحت تر کار کنیم و در حین گروو زدن چون دستگاه در حال شیار زدن است پولی اتیلن و آلومینیوم را به صورت پیلی سه به اطراف پرتاب می کند و باید بدن از دستگاه حدود ۲۰س فاصله گرفت و در صورت نگاه کردن به شابلون شیار و دستگاه باید از عینک ایمنی استفاده کرد برای ایمنی چشمها در موقع گروو زدن باید توجه داشت که نباید صفحه دستگاه از روی ورق هنگام گروو زدن بلند شود چون پله می اندازد و یک دست شیار نمی خرد و هنگام خم کردن ورق صاف و از وسط خم نمی شود و ۱ تا ۲ م خطا میدهد.

سرعت مناسب برای شیار با اورفرز ۳۵ ثانیه در ۱متر می باشد تا شیاری خوب به ما تحویل دهد  در حین گروو زدن  نباید دستگاه را روی ورق روشن کرد و باید بیرون ورق دستگاه را روشن کرد و به جلو حرکت بدیم تا شیار گروو ما کامل و صاف درآید و زمانی که در حال گروو زدن هستیم نباید دستگاه را روی کار خاموش کرد چون مته پایین تر می رود و از روی کار نوک می زند و در بعضی موارد باعث سوراخ شدن ورق می شود.

اورفرز ما هر چی سنگین تر و بزرگ تر باشد هم سرعت کار بالا می رود و هم راحت تر گروو می خورد که بهترین اورفرز را مارک ماکیتا دارد.

ورق کامپوزیت ۴م می باشد و مته ما باید ۳م از ورق پایین تر برود و بار بردارد تا ورق خم شود که ورق کامپوزیت از دو لایه آلومینیوم ۵ میکرونی که در دو طرف پولی اتیلن قرار دارد تشکیل شده و مته اورفرز ۳م باید بار بر دارد که روی لایه آلومینیومی باید ۵ میکرون پولی اتیلن باشد تا موقع خم کردن ورق پاره نشود و اگر خواستیم برای اصلاح کار باکس را باز و بسته کنیم پولی اتیلن مانع از پارگی ورق شود .

برای شیار زدن کامپوزیت از دو نوع مته استفاده می کنیم نیم دایره ناخنی و هفتی شکل ناخنی که مته نیم دایره سرعتش بیشتر است و راحت تر خم می شود ولی مته هفتی شکل دقیق تر خم می خورد و کمی دیرتر نصبت به مدل نیم دایره شار میزند ولی باید از این نوع مته استفاده کرد و قبل از کار با این مته باید سر مته را ۱م با سنگ فرز صاف کرد تا اگر پایین تر رفت نوک تیز آن باعث پارگی آلومینیوم نشود این دو نوع مته به دو سایز موجود می باشد ۶و ۱۲ که باید از سایز ۱۲ این مته ها استفاده کرد تا راحت و ۹۰ درجه خم شود.

زمانی که می خواهیم ورق خود را نیم دایره گروو بزنیم دیگر از شابلون صاف استفاده نمی کنیم بلکه از همان آهن نورد خورده که روی نما استفاده شده به عنوان شابلون استفاده می کنیم و حتما باید از اورفرزی که صفحه آن گرد است استفاده کنیم تا دستگاه روی کار بچرخد تا یک گروو گرد به ما بدهد و زمانه خم کردن چون لب برگشتی ما قوس دار است خم نمی شود پس باید لب برگشتی خود را به فاصله معین ۱۰س به ۱۰س فارسی بر کرد تا قوس ما از بین برود و راحت خم شود و جایی که نبشی می خرد باید لب برگشتی ها را به هم با تکه کامپوزیتی بچسبانیم تا باکس رو نما کج نشود و نبشی را به جای که فارسی بر نشده بزنیم بهتر است .

فارسی بر :  زمانی که ورق ها را گروو زدیم لبه ورق خم نمی شود باید گوشه های ورق که دو گروو به هم می رسد را فارسی بر کرد یا آن گوشش را کامل در آورد تا لبه ورق خم شود تا ۹۰ درجه باشد در حالت دوم برای فارسی بر کردن از گونیا استفاده می کنیم اول ضاعده هایی را که بخاطر شیار زدن داخل و بیرون شیار به وجود آمده را می کنیم می کنیم تا گونیا کامل به لبه ورق بچسبد و سر آن را به نوک چهار راه شیار قرار میدهیم و با خودکار خط می کشیم و قرینه آن را نیز به همین شکل باید توجه داشت که اگر گونیا را درست نزنیم و خط حتی ۱م کج باشد وقتی گروو روی هم خم می شود ۹۰درجه خم نمی شود و فارسی بر درست در نمی آید که این موضوع در کار نصب مشکل ایجاد می کند در چیدمان.

حال برای فارسی برکردن از دستگاه عمود بر استفاده می کنیم برای فارسی برکردن قبل از برش زدن چون تیغ اره دستگاه عمود بر روی ورق برای برش پایین بالا می شود و ضربه وارد میکند باید اول بیرون مثلث شکل گرفته شده را برش زد و بعد به سمت داخل را برش زد اگر برعکس این کار را انجام دهیم با مشکل بر خورد می کنیم چون دیگر مثلث تعادل ندارد ، در ضمن موقع برش باید ۲م بار تیغ اره را داخل خط بیندازیم.

برای خم کردن گروو نباید از چکش یا انبر دست استفاده کرد و باید از وسیله ای به نام خم کن استفاده کرد که طرز ساخت به این شکل است که از دو تکه پروفیل یا نبشی به طول عرض ورق  استفاده می کنیم و وسط این دو یک تسمه از کامپوزیت میگزاریم و برای این که لب برگشتی راحت درون آن رود دو مهره اطراف تسمه می گزاریم و این پنج تکه را به هم پیچ می کنیم عرض تسمه باید طوری باشد که نسب گرو داخل خم کن رود.

زمانی که ارتفاع باکس به ۱۴۰ میرسد بعد از خم کردن گروو از گوشه باکس از وسط بیشتر خم می شود و بعد از نصب بالا و پایین جونته دورست است ولی از وسط درز ا ز ۵م تا ۱س بازتر است برای رفع این مشکل از گروو ۳س استفاده می کنیم.

برای این که باکس ها در موقع نصب کاملا خوب کنار هم قرار گیرد و تمام جونته ها کاملا درست در جای خود قرار بگیرند باید گروو ها درست خم شود و از عرض یا طول باکس کم یا زیاد نکند و ۹۰ درجه باشد باید بعد از خم کردن باکس را برگرداند و با چکش آهنی به صورت عمود بر روی تمام لب برگشتی ها زد تا کاملا از وسط و ۹۰ درجه خم شود و سر خم گرو تیز شود .

زمانی که لبه ورق را خم کردیم برای اینکه باز نشوند یا زاویه۹۰ درجه خود را از دست ندهد یک تکه ورق را به اصطلاح لقمه یا نبشی را با پرچ به لب برگشتی از داخل پرچ می کنیم تا دیگر از هم باز نشوند در این حالت لب برگشتی ما می تواند وزن باکس را روی نما تحمل کند و باکس خم نمی شود و ۹۰ درجه بهم نمی خورد و باکس ها در کنار هم روی نما درز های یک اندازه دارد.

نبشی زدن :  در این زمان موقع زدن نبشی به باکس است اول یک جسم تیز را به لبه گروو می کشیم تا لیبل ورق پاره شود و لیبل لب برگشتی را کامل می کنیم چون موقع آب بندی و کندن روکش باکس ها با مشکل برخورد نکنیم بعد جای نبشی ها را مشخص می کنیم توری که وقتی باکس ها کنار هم رو نما قرار گرفت نبشی رو نبشی نیاید برای این کار بیشتر از دو تسمه کامپوزیتی کوچک و بزرگ استفاده می کنیم که به صورت ضرب دری جای اینها تعویض می شود  تا  نبشی به صورت دقیق اجرا شود  برای اتصال نبشی به باکس از پرچ استفاده می کنیم و برای اتصال یک پرچ هم کافیست ، برای باکس از چهار نبشی استفاده باید کرد تا درست نصب شود ولی زمانی که طول باکس به ۱۴۰ برسد از شش نبشی برای اتصال استفاده می کنیم و نصبت به سایز باکس تعداد نبشی را بالاتر می بریم.

در بعضی مواقع که ورق کامپوزیت کیفیت مناسب را نداشته باشد یا ارتفاع باکس ها به ۱۶۰ میرسد بعد نصب یا با گذشت یک فصل باکس از وسط  تاب بر می دارد که برای حل این مشگل از این روش می توان استفاده کرد که روش استیفنر نام دارد که در این روش در پشت باکس به شکل به اضافه دو قوطی یا نبشی کلفت آلومینیومی هم اندازه داخل لب برگشتی  می گذاریم که سر این دو را بریده و خم می کنیم و آن را به گروو پرچ می کنیم و از وسط هم به هم وصل می کنیم تا شکل به اضافه درست شود در این صورت استحکام باکس بسیار بالا می رود به روشی دیگر هم می شود اجرا کرد به این صورت که از چسب نواری دو طرفه استفاده می کنیم و آلومینیوم ها را روی آن می چسبانیم با ضربات چکش.

در بعضی مواقع که عرض یا طول ورق برای باکس کافی نیست یک باکس دیگر میسازیم و دو گروو را به یک دیگر به فاصله ۵س پرچ می زنیم در این حالت باکس ها تحمل وزن همدیگر را دارند و درز مابین هم فقط ۱م است که این سبک را کیلیپس می گویم که این روش بیشتر برای باکس های بزرگ و چند تکه اجرا می شود.

نصب :  برای نصب باکس روی نما نبشی را به آهن پیچ می کنیم همیشه باید برای نصب باکس اول خیلی دقت کرد چون بقیه باکس ها طبق باکس اول نصب می شوند پس باید کاملا تراز و صاف باشد.

وقتی باکس به صورت افوقی می خواهد نصب شود اول با شیلنگ تراز اندازه را در دو طرف ساختمان مشخص می کنیم بعد با ریسمان می کشیم که ترجیحا ریسمان مفتولی بهتر است چون تاب دار و پاره نمی شود و در این موقع باکس اول را نصب می کنیم طبق ریسمان که لبه باکس با ریسمان مطابقت کند و در این حال باکس باید کاملا تراز و گونیا باشد که وقتی باکس بعدی کنار آن قرار گرفت کاملا موازی ریسمان و صاف تا آخر حرکت کند باید بین باکس ها فاصله باشد برای اجرای این فاصله با قرار دادن یک شابلون طبق اندازه جونته ما بین دو باکس در می آوریم مثلا فاصله دو باکس از هم ۱س می باشد و دو تکه نئوپان به ضخامت ۱س انتخاب می کنیم و پایین و بالای جونته می گزاریم و اول پیچ بالای درون جونته را می بندیم و بعد از تنظیم کامل پیچ پایین را می بندیم بعد پیچهای طرف دیگر باکس را می بندیم .

در زمانی که دو و چهار باکس روی هم نصب می شود این باکس ها در وسط یک چهار راه را تشکیل میدهد و در این زمان برای درست کردن این چهار راه در باکس بالایی یک صلیب می سازیم و وسط چهار راه می گذاریم تا باکس حالت گونیا خود را از دست ندهد و حال باکس های عمودی را نصب می کنیم این بار از آخرین دهنه شروع می کنیم و جایی را که باکس نصب می شود را مشخص می کنیم و باکس را نصب می کنیم بعد ریسمان تراز را می اندازیم و پایین هر جا که ثابت شد ریسمان را می بندیم و باکس پایین را نصب می کنیم در این حالت باکس ها طبق این اندازه در یک راستا موازی هم بالا می رود.

زیر سازی آلومینیومی: باید توجه داشت که در بعضی موارد باکس به علت خرابی زیر سازی روی پروفیل نمی آید و نمی شود نبشی را به جایی پیچ کرد در این حالت با نبشی زیر سازی می کنیم به این صورت که نبشی را اول سوراخ می کنیم بعد با پروفیل لب به لب می کنیم بعد با خود کار علامت می زنیم و سوراخ می کنیم و پیچ یا پرچ می زنیم در غیر این صورت به دست آسیب می رسد بعد نبشی باکس را روی آن پیچ می کنیم بعد از اتمام نصب در صورت لوزیم جو نتها را رگلاژ میکنیم.

آب بندی :  در این موقع نما را با چسب سیلیکون آب بندی می کنیم اولین کاری که باید کرد پاک کردن درون درزها از گرد و خاک است چون چسب سیلیکون به جسمی که گردو خاک داشته باشد نمی چسبد و بعد لاستیکی را که تعبیه شده درون درزهای پرز چسب می کنیم باید توجه داشت برای پر کردن درزها از قبیل لاستیک فوم و تسمه کامپوزیتی باید درون جونته ها را کاملا پر از چسب کنیم تا این اجسام بخاطر آفتاب سرما و گرما از درزها جدا نشوند. ولی بهترین حالت برای آب بندی گوزاشتن فوم درون درز و پر کردن چسب سیلیکون می باشد به صورت لب به لب و این تنها روش آب بندی صد در صد می باشد ، تمام چسب های سفید در مجاورت آفتاب رنگ سفید خود را از دست می دهند و به رنگ نارجی روشن تبدیل می شوند روش این آب بندی به این صورت است که اول داخل درز را چسب می زنیم بعد فوم را با فشار درون آن می کنیم بعد چسب مشگی را کامل روی آن می ریزیم و با کاردک یا با انگشت توری بر روی درز می کشیم که چسب کاملا لب به لب باکس و صاف باشد باید توجه داشت که یک بار باید به چسب حالت داد چون بار دوم چسب صاف حالت نمی گیرد بعد از اتمام کار سریع لیبل گوشه های باکس را می کنیم تا چسبی که به اطراف مالیده شده برداشته شود و درز پر از چسب ما کاملا صاف و یک دست می شود و اگر زمانی لیبل کنده شده بود باید لب به لب جونته را با چسب کاغذی پوشاند تا چسپ روی آن بریزد و آن را به کنیم در غیر این صورت با مشکل رو به رو می شویم.